من آدم تمام کردن کتابهایی که ازشان لذتی نمیبرم، نیستم. با این کتاب هم کنار نیامدم. ۶۳ صفحه خواندم ولی خوشم نیامد. پیپی نه خودش جذاب بود نه رفتارش. بنابراین پرونده این کتاب را به عنوان اولین کتاب ناقص سال ۰۳ میبندم.
1 سال پیش
خیلی خنده دار بود. از این که تمام شد ناراحت شدم
1 سال پیش
3بهخوان
به نام او
تازه تموم شد... طبیعتاً کتابی هست که برای گروه سنی نوجوان نوشته شده؛ اما برای عوض کردن حال و هوا به خوندن کتابی متفاوت نیاز داشتم که شخصی که خودش کتابخون بود، اینو بهم معرفی کرد.
جالبه که ادبیات سوئدی حتی بعد از ترجمه هم ویژگیهای خاص خودش رو حفظ میکنه؛ فرقی هم نداره نویسندهاش با فاصله چند سال از نویسنده دیگه کتابی رو نوشته باشه! (این شاید ویژگی شایعی باشه اما چون به تازگی دو سه تا کتاب از نویسندگان سوئدی دیگه هم خونده بودم برام جالب بود)
کتاب در حقیقت از ۳ کتاب تشکیل شده. جذابیت بخش دوم برام از همه بیشتر بود. شاید اون طور که فکر میکردم کتاب عجیب حال خوب کنی نبوده باشه (رگههای غم در گوشه کنار داستان هست خصوصاً آخرش)؛ اما یقیناً بعد از تموم شدنش و فکر کردن به اون، حسی مشابه حس عمه لورا بعد از هم صحبتی با جوراب بلند ماجرا داشتم
1 سال پیش
3بهخوان
پی چی از اون نقش اصلی هاییه که من ازشون بیزارم. از اونا که با خودم میگم چجور مردم از همچین موجودی خوششون میاد. خیلی سعه صدر به خرج دادم تا تموم شد :) ولی نمک خودش رو داشت. می ارزید به یه بار خوندنش