دربارهی کتاب از دوازده انگشت نکبتی اش
چیزی از لای شکاف دیدم که همه ی تنم یخ کرد. پشت دیوار هیچی نبود، یعنی بود اما شبیه هیچی بود. زمین خیلی بزرگ کنده بود، شاید اندازه ی زمین فوتبال. خیلی گود و ترسناک بود. انگار دریاچه یا حتی دریایی بود که خالی اش کرده بودند. معلوم نبود سعید برای چی من را آن جا برد. سرم گیج می رفت.
اینجا کجاست؟ چرا این قدر گوده؟
این چاله است، چاله.
برای چیه؟
برای پی ساختمون. هرچی گودتر باشه، ساختمون محکم تر می شه. روح ما هم همین طوره. هرچی حفره اش گنده تر باشه، محکم تر و قوی تر می شیم.
پیشنهادهای دیگر از همین دستهبندیمشاهده همه
مدتها بود میخواستم بخونمش ولی در تعریفش شنیده بودم تلخه و من از ترس سراغش نمیرفتم. کتاب ولی شرافتمندانه بود و وفادار به زندگی نوجوونی که دختر هم هست، تنها، در شهر بزرگی مثل تهران که برای آدمهای بیپناه، میتونه ترسناک باشه. شجاعت و صبوری اعظم مهدوی رو تحسین میکنم و امیدوارم داستانهای بیشتری از نویسنده برای این گروه سنی رو بخونم.
9 ماه پیش
5بهخوان
کتابی که منجر شد من رمان بنویسم
خیلی دوسش دارم
با اینکه خودم پسرم ولی با شخصیت اصلی که دختر بود ارتباط خوبی گرفتم
8 ماه پیش
5بهخوان
انتخاب نقطهی قوی برای شروع داستان، بازگشتهایی به گذشته برای رفع ابهامات، توصیفات ظاهری و رفتاری افراد و حالات درونی راوی، همراهی با راوی در فراز و نشیب روزها و شبها و... به همهی این دلایل این کتاب رو دوست داشتم.
0 سال پیش
0.5بهخوان
اینکه سرکشی شخصیت اصلیت رو با بددهنی و بیادبی نشون بدی یعنی هنوز زوده بخوای کتاب چاپ کنی.