هرگز نمیر؟
خب مدت زمان زیادی را صرف فکر کردن کردم
فکر کنید از روزی که تمام کردم تا خود امروز با خودم میگفتم ″چیبنویسم که هم کاملا حق مطلب ادا بشه هم بقیه موقع خوندن توقعشون اونقدر بالا نرفته باشه که ازش لذت نبرن″
به نظر که کار غیر ممکنی میاد...
در نهایت فقط میتونم بگم
کاش فراموش کنم ولی احساساتش درون قلبم باشه که روزانه فقط نیم فصل ازش بخونم تا بتونم مدت بیشتری درونش با کارکتر هاش وقت بگذرونم
و در نهایت فقط میگم امیدوارم بعد از خوندنش نگید که″خب که چی″ و ازش لذت با کیفیتی ببرید
3 ماه پیش
5بهخوان
تا الان اونقدر که بخوام صاحب نظر باشم فانتزی نخوندم، ولی حدس میزنم تا همیشه معتقد باشم که "هرگز نمیر" یکی از بهتریناش بوده.
نمیدونم از کجا شروع کنم و به کجا برم، فقط از اونروز به بعد مدام دارم تو مثالام حتی نامربوط میگم "آهااا مثل هرگز نمیر"😂
دیالوگنویسی خوب؟ مثل هرگز نمیر. کشش داستانی؟ قطعا هرگز نمیر. مختصر و مفید؟ هرگز نمیر. چی؟ هرگز نمیر. کی؟ هرگز نمیر. کجا؟ هرگز نمیر.😂😂😂
سومین باره که سعی میکنم یه یادداشت معقول براش بنویسم و بازم تا شروع میکنم دیگه کنترلمو از دست میدم، درحالی که خودم اگه یکی انقدر از یه چیزی تعریف کنه گارد میگیرم نسبت بهش🤌🏻😂دوستانی که قبلا بهشون گفتم پیشم تعریف افراطی نکنن منو ببخشن که ظاهرا درکشون نمیکردم🥲😂
خب و اما بخش معقول صحبتم، این کتاب از طرف من بیشتر به دنبال کنندههای انیمه و مانگا پیشنهاد میشه، بعید میدونم شما بخونید و صحنهها اونطور که باید و هست مجسم نکنید. برای باقی که زیاد با این فضا ارتباط ندارن _و نمیگیرن_ مطمئن نیستم که به اندازه این قشر لذت ببرن.
از تجربه خوندن خودمم بخوام بگم، اوایل با القابی مثل "مشت شعلهور" یا "صد چاک"، "شمشیر نجواگر" و "باد زمردی" *میگرید* یکم گیج شدم و تصور بعضی صحنههای اکشن برام سخت بود، که البته مانع خوندنم نشد و به مرور همه چی راحتتر شد؛ از یک چهارم اول به بعد دیگه اصلا برام مشکلی نبود.
با تشکر از دوستی که این کتابو بهم معرفی کرد، دوست دیگهای که ترغیبم کرد بخونمش، دوستانی که بابت طوافهای دور اتاق اینجانب دم نزدند و باقی عزیزان که در این مسیر ما را یاری نمودند🥲😂
و در آخر، شدیدا منتظر جلد دوم و سومم، چترنگ جان تو رو به این سوی چراغ زودتر.
4 ماه پیش
5بهخوان
بسم الله الرحمن الرحیم
با سپاس از دوست عزیزی که کتاب رو معرفی کرد و دوستی که هدیهش داد.
به جرئت میتونم بگم متمایز ترین کتابی بود که خوندم و کاملا شگفت زدهام. سبک و سیاق این کتاب با هر چی که تا الان خونده بودم متفاوت بود و هوش از سرم پروند.
یه خلاصه بسیط میدم و بعد میریم سراغ باقی صحبت ها.◉‿◉
آین ماموریتی از طرف شینیگامی( خدای مرگ ژاپنی ها) دریافت کرده.کشتن امپراطور ده پادشاهی .
اما آین یه پسربچه بیشتر نیست و نمی تونه امپراطور نامیرا رو بکشه،پس مجبوره چندتا قهرمان پیدا کنه.
اما قبل از اون باید اونا رو بکشه، اما خب چی میشه اگه اونا مرده باشن؟
خب قطعا آین خیلی خوششانسه که قهرمانهاش جلوی چشمش توی میدون نبرد کشته شدن و نیازی نیست دستاشو به خون الوده کنه... اما می دونید....( برید خودتون بخونید تا بفهمید چی میشه)
خب من به این داستان پنج ستاره کامل میدم( به خود داستان، یکم ویراستاریش اذیتم کرد اونو جدا حساب میکنم)
پن¹: یکی از خوبی های این کتاب فصل های کوتاهش بود. نویسنده اصلا کشش نداد و در کوتاه ترین جملات ممکن منظورش رو رسوند.
پن²: نویسنده در عین توضیح ندادن خیلی چیزها، همه چیز رو توضیح داد و این خیلی منو شگفت زده کرد، همش با خودم می گفتم دقیقا چطوری داری انجامش میدی راب!!!!
پن³: همه چیز دقیقا جلوی چشم شما اتفاق میوفته اما شما نمی تونید متوجهش بشید. نویسنده درختش رو توی جنگل قایم کرده.
پن⁴: داستان در شرق میگذره، در ژاپن . برای منی که با فرهنگ اونجا یه آشنای نسبی دارم خیلی آسون بود که هر چی نویسنده گفته بود رو تخیل کنم، هر چی که راجع به دین، خرافات،نیروهای عجیب و غریب و افسانه ها گفته بود رو راحت متوجه میشدم.
پن⁵: داستان قطعا فانتزی بود، یه فانتزی تر و تمیز . بدون ابهام و کاملا روون.
پن⁶: تمام شخصیت ها به خوبی تصویر سازی شدن،به راحتی میشه باهاشون همدلی کرد ،الخصوص ژیهائو.
پن⁷: و اما کاراکتر ها. یکی از یکی بهتر و درخشانتر. آدم نمیدونه قلبش رو به کی بده اصلا( من خودم مخلص بینگ ووی ما هستم🫶)
پن⁸: زاویه دید های کتاب دائم می چرخید و ما یه دید کامل نسبت به اتفاقات کتاب داشتیم و این یکی از نکات مثبت کتاب بود.
آیا توصیه میکنم این کتاب رو بخونید؟
معلومه، ارزش وقتی که میزارید رو داره و نسخه چاپیش رو تهیه کنید( وی خودش کتاب را برای تولدش هدیه گرفته و بسیار خوشخوشانش است🌚)
ترجمه خوب بود،منتهی یک سری افعال جمله به زمان کتاب نمی خورد و شاید مشکل از ویراستاری باشه،شایدم خود نویسنده شیطنت کرده.
در پایان باید بگم که این کتاب رو جمع خوانی کنید، این یه توصیهی کاملا دوستانهست چون قطعا اینطوری راحت تر می تونید ضربههای که نویسنده به احساساتتون می زنه رو پشت سر بزارید.
0 سال پیش
3.5بهخوان
هرگز نمیر که پر است از خون و خونریزی، فضایی شبیه به انیمهها دارد.
این کتاب که بر پایه نبرد پیش میرود، شخصیتهایی دارد که هرکدام با خلاقیت خلق شدند و فنون خود را دارند.
هرگز نمیر، میتواند یک تجربهی لذتبخش برای دوست داران فانتزی حماسی رقم بزند.